Στις 29 Αυγούστου 1870 ο τριαντάχρονος Γκουστάβους Ντον, υπολοχαγός του αμερικανικού στρατού και μέλος μιας ερευνητικής αποστολής στην περιοχή του Γέλοουστοουν, σκαρφάλωσε στην κορυφή του όρους Γουόσμπερν. Κοίταξε προς το νότο και έμεινε εμβρόντητος όταν διαπίστωσε ότι κάτι έλειπε από την οροσειρά των Βραχωδών Ορέων: τα βουνά.
Η επιφάνεια ήταν επίπεδη για αμέτρητα χιλιόμετρα και μόνο στο βάθος διακρίνονταν κάποιοι απομονωμένοι όγκοι που έμοιαζαν να περιβάλλουν περιμετρικά μια τεράστια δασωμένη έκταση. Ο Ντον βρήκε μόνο μία εξήγηση. «Η μεγάλη πεδιάδα» έγραψε «πρέπει να ήταν κάποτε ένας τεράστιος κρατήρας κάποιου ανενεργού πλέον ηφαιστείου»....
